Nakręcony w Nowym Orleanie „Hit Man” to czysty Richard Linklater | Rozrywka/Życie
![Nakręcony w Nowym Orleanie „Hit Man” to czysty Richard Linklater | Rozrywka/Życie](https://oen.pl/wp-content/uploads/2024/05/664c981386f91.image_-770x470.jpg)
Powodzenia w szufladkowaniu Richarda Linklatera.
Przez ostatnie 30 lat ten łamiący gatunki reżyser tworzy filmy, które prawie zawsze są przemyślane i przyjemne – na to można liczyć. Ale to właściwie wszystko, co ich łączy.
Czasami popada w zamyślenie, jak w ambitnym, nagrodzonym Oscarem „Boyhood”.
Czasami jest bardziej zabawny, jak w spokojnych „School of Rock” i „Dazed and Confused”.
Czasem jednak centralne miejsce zajmuje jego skłonność do realizmu romantycznego, jak w przypadku trylogii „Przed”, którą warto wielokrotnie oglądać („Przed wschodem słońca”, „Przed zachodem słońca” i „Przed północą”).
Po drodze wykazał skłonność do odkrywania nowych terenów, nowych tematów, a nawet nowych form, w tym animacji („Apollo 10½”) i filmów dokumentalnych („God Save Texas: Hometown Prison”).
Wszystko to sprawia, że zdefiniowanie, czym jest film Linklatera, staje się coraz większym wyzwaniem.
Być może aż do teraz.
Larkisha Linklatera
Jego najnowsza propozycja, śmieszna, nakręcona w Nowym Orleanie komedia kryminalna Hit Man, jest uosobieniem twórczości Linklatera. Jeśli chcesz wiedzieć, czym jest film Linklatera, to jest to najlepszy przykład, jaki prawdopodobnie dostaniesz.
Zabawny, przemyślany i napędzany scenami rozbudowanych, ale mądrze napisanych dialogów – z gwiazdorską rolą aktora i współscenarzysty Glena Powella dodanego na dobre – „Hit Man” od początku do końca sprawia wrażenie wspólnego filmu Linklatera.
Jest to również satysfakcjonująco dyskretny klejnot.
Wszystko zaczyna się od niecodziennego założenia, które jest jednym z tych pomysłów, w które nie byłoby ani trochę wiarygodne, gdyby nie miało to miejsca w rzeczywistości. W każdym razie większość; Linklater rozpoczyna swój film słowami: „To, co zaraz zobaczycie, to w pewnym stopniu prawdziwa historia”.
Powell wciela się w rolę pracującego na pół etatu instruktora psychologii z college’u, Gary’ego Johnsona, który – jak opisano w 2001 roku w magazynie Texas Monthly – został zwerbowany przez policję z rejonu Houston, aby udawać pistolet do wynajęcia w ramach operacji wymierzonej w ludzi na rynek zabójcy.
Jak dowiadujemy się, Johnson traktował tę pracę poważnie. Wykorzystując swoją wiedzę psychologiczną, badał każdego potencjalnego klienta, a następnie zakładał przebranie, aby przekształcić się w kogoś, kto według niego byłby „idealnym” zabójcą tej osoby.
Jak to działało
Sprawdziło się to w prawdziwym życiu i sprawdza się równie dobrze w filmie Linklatera, gdzie kameleon Powell demonstruje imponującą skalę, by wcielić się w różnych zabójców granych przez Johnsona.
Pomyśl bardziej o Chevy Chase’ie z „Fletch” niż o Eddiem Murphym z „Norbit”, a będziesz miał pojęcie, co cię czeka.
Po dodaniu Adrii Arjony jako potencjalnej ukochanej, która pojawia się w filmie już po około 30 minutach, „Hit Man” staje się romantyczną zabawą – ale to także coś więcej.
Sam Linklater wzrusza ramionami, nazywając to „zabawnym, romantycznym thrillerem”, ale słabo się sprzedaje. W jego opowieści jest subtelna głębia, która następnie bada idee związane z osobowością i tożsamością własną oraz, co intrygujące, czy dana osoba może zmienić swoją.
(W filmie koty Johnsona mają na imię „Ego” i „Id”, co jest niewypowiedzianym szczegółem, który mówi wiele o zamyśleniu i zabawie w pracy.)
Spokojnie na „NOLA”
A skoro mowa o subtelności, Linklater wykazuje także godną podziwu powściągliwość w portretowaniu Nowego Orleanu, który zastępuje Houston – gdzie w rzeczywistości rozegrała się saga Johnsona – jako miejsce akcji.
W przeciwieństwie do innych filmów rozgrywających się lokalnie, które pozostaną bezimienne, nie ma tu przypadkowych miejskich aligatorów. Żadnych wyrwanych z kontekstu parad Mardi Gras i nieuzasadnionych szaleństw na Bourbon Street.
Raczej zbliżamy się do prawdziwego Nowego Orleanu – tego, który znają mieszkańcy miasta – ze scenami rozgrywającymi się we wschodnim Nowym Orleanie, St. Roch, City Park i różnych tłustych łyżkach po mieście.
Nawet tam widać sprytne oko Linklatera, włączając do niego takie przydrożne poezje, jak znaki drogowe oznaczające skrzyżowanie Prawa i Pożądania, a także te oznaczające Przyjemność i Pobożność.
Podstawa tego wszystkiego: muzyka zaczerpnięta bezpośrednio z playlisty w Nowym Orleanie, w tym utworów takich artystów jak Dr. John, Professor Longhair, Allen Toussaint i Jelly Roll Morton.
W rezultacie otrzymujemy rzadką ucztę: średniobudżetowy film dla dorosłych – bez peleryn, magicznych różdżek i żadnych rzeczy dla dzieci.
Innymi słowy: czysty Linklater.
I to jest dobra rzecz.
Z Mike’em Scottem można się skontaktować pod adresem moviegoermike@gmail.com.
********************
„Zabójca”
3 gwiazdki na 4
MIGAWKA: Richard Linklater reżyseruje komedię kryminalną, której akcja rozgrywa się w Nowym Orleanie.
RZUCAĆ: Glen Powell, Adria Arjona, Austin Amelio, Retta, Sanjay Rao, KC Simms.
DYREKTOR: Linklater.
Oceniono: R
CZAS: 1 godzina 55 minut.
KIEDY I GDZIE: Teraz gram w Canal Place; rozpocznie transmisję 7 czerwca w serwisie Netflix.