Naukowcy z School of Medicine i rzecznicy rodziców współpracują z pacjentami z zespołem Angelmana
![Naukowcy z School of Medicine i rzecznicy rodziców współpracują z pacjentami z zespołem Angelmana](https://oen.pl/wp-content/uploads/2023/04/by_Sean_McCabe_2-1024x683-770x470.jpg)
![](https://oen.pl/wp-content/uploads/2023/04/Naukowcy-z-School-of-Medicine-i-rzecznicy-rodzicow-wspolpracuja-z.jpg)
Dzięki uprzejmości Seana McCabe’a
Meghan Edberg jest mamą pięcioletniego Williama. Około trzy lata temu, kiedy William był niewerbalny i zaczął wykazywać opóźnienie w rozwoju, testy genetyczne potwierdziły, że cierpi na zespół Angelmana, rzadkie zaburzenie neurogenetyczne, które dotyka 150 000 osób na całym świecie. Choroby neurodegeneracyjne to ponury punkt w medycynie, na który obecnie nie ma dostępnych metod leczenia, ale dzięki nowym przełomowym badaniom lekarstwo może być na horyzoncie.
Na czele walki z zespołem Angelmana stoi profesor i szef laboratorium genetyki medycznej Yong-Hui Jianga we współpracy z międzynarodową organizacją wspierającą rodziców Foundation for Angelman Syndrome Therapeutics, która zebrała 5,8 miliona dolarów na lekarstwo, z czego 800 000 dolarów trafiło do laboratorium Jianga. 31 marca naukowcy z School of Medicine spotkali się z oddziałami FAST, aby przyjrzeć się przyszłości lekarstwa na zespół Angelmana.
„Chcemy wrócić do naszych darczyńców i powiedzieć:„ Hej, byliśmy w Yale, widzieliśmy i słyszeliśmy od naukowców i widzieliśmy wykonywaną pracę, i podtrzymujemy to. ” Edberg — dyrektor FAST ds. zaangażowania społeczności — — powiedział w rozmowie z „Wiadomościami”. „Chcemy im powiedzieć:„ Wierzymy w to i potrzebujemy Twojej pomocy dla naszych bliskich, aby mieć bardziej obiecującą przyszłość”.
Zespół Angelmana jest spowodowany wyciszeniem genu UBE3A chromosomu matki, zwykle przez jego delecję lub mutację. Obecne badania mają na celu uratowanie matczynego genu, a także ponowną ekspresję ojcowskiej wersji UBE3A, która w przeciwnym razie jest tłumiona. Trzy terapie zespołu Angelmana są obecnie w trakcie badań klinicznych, z których jedna jest finansowana przez FAST, aby tymczasowo zapobiec ojcowskiemu wyciszeniu. Mówiąc bardziej krytycznie, celem FAST jest teraz „utrwalenie technologii”, jak twierdzi Allyson Berent-Weisse, dyrektor naukowy FAST.
„Dane w trwałym rozwiązaniu są prawie bardziej obiecujące niż cokolwiek innego, co kiedykolwiek widzieliśmy”, powiedział Berent-Weisse w wywiadzie dla News.
Całodzienne wydarzenie, które odbyło się 31 marca, zaprosiło najlepsze rodziny zbierające fundusze FAST, z których wszystkie są rodzicami z dziećmi cierpiącymi na zespół Angelmana, z całego kraju, aby osobiście przekonały się o skutkach ich darowizn — i ujrzały nadzieję na horyzoncie. Zbieracze funduszy, członkowie zarządu FAST, członkowie laboratorium Jiang i współpracownicy Yale spotkali się, aby być świadkami trwających badań i dowiedzieć się o nich.
Porządek obrad rozpoczął się w Centrum Komórek Macierzystych, gdzie zaproszeni oglądali i uczestniczyli w spotkaniu i dyskusji w laboratorium Jiang. Prezentacje naukowców stowarzyszonych Xiaona Lu, Kun-Yong Kim i Yunhua Bao podkreśliły nowe wyniki badań w laboratorium Jiang i poza nim. Członkowie laboratorium debatowali nad zaletami artykułu przedstawionego przez Kim, w którym postulowano nowatorską metodę CRISPR, podczas gdy rodzice wtrącali się z pytaniami i pomysłami.
“[This is] połączenie niesamowitych, zaangażowanych rodziców, którzy wierzą w lekarstwo dla swojego dziecka, i niesamowitych, zaangażowanych naukowców, którzy… odkrywają te lekarstwa” – powiedział Berent-Weisse w News. “[We’re] łącząc to wszystko w zrozumiały, logiczny i strategiczny sposób, aby wszystko działało”.
Po spotkaniu laboratoryjnym odbyła się wycieczka po laboratoriach Giraldez i Jiang, z których oba współpracują przy badaniach zespołu Angelmana, a także spacer po rdzeniu fenotypowania danio pręgowanego — obiekcie zawierającym 1500 zbiorników danio pręgowanego, w których można modelować ludzkie choroby. Rodziny FAST wyraziły uznanie i ekscytację, że mogą być świadkami „nauki w działaniu”.
„Możliwość zobaczenia wszystkich szczegółów procesu naukowego, aby przenieść te terapie z laboratorium na ludzi… otwiera oczy” – powiedział Edberg.
Dla Jianga wydarzenie to było inspirujące zarówno pod względem osobistym, jak i naukowym. Dwadzieścia pięć lat wcześniej, podczas studiów doktoranckich na Duke University, Jiang stworzył pierwszy zwierzęcy model zespołu Angelmana. Jednak ze względu na ograniczoną wiedzę i zasoby w tamtym czasie, badania nad zespołem Angelmana utknęły w martwym punkcie.
Teraz Jiang wskazuje na szybki postęp, który umożliwił wcześniej nieuchwytne lekarstwo. Zauważył, że postępy jego laboratorium były „cudowne”.
„Czasami naukowcy po prostu docierają do idealnego czasu, idealnej lokalizacji, idealnych ludzi” – powiedział Jiang.
Jednym z tych „doskonałych ludzi” jest Lu, który pierwotnie był chirurgiem plastycznym twarzoczaszki, operującym dzieci z nieprawidłowymi fuzjami czaszki. Ale te anatomiczne zabiegi były bolesne i niewystarczające, powiedziała Lu, przypominając sobie, że musiała wielokrotnie wykonywać operacje, gdy dzieci dorastały.
„Nie możesz wyleczyć choroby tego pacjenta, bez względu na to, ile operacji mu wykonasz” – powiedział Lu. „Chciałem zacząć od genetycznego sposobu leczenia tych małych dzieci od samego początku… tak [that] kiedy się urodzą, nie będą tak cierpieć”.
Dziś Lu jest jednym z czołowych badaczy zajmujących się zespołem Angelmana w laboratorium Jianga. Generuje modele myszy z różnymi objawami zespołu Angelmana — z których niektóre wymagają pokoleń, aby się rozmnażać, zgodnie z jej prezentacją na spotkaniu laboratoryjnym. Jak powiedziała Lu podczas spotkania 31 marca, była w stanie uratować te dorosłe myszy dotknięte chorobą Angelmana przed delecją genów poprzez edycję genomu – krytyczny krok w kierunku lekarstwa, które, jak ma nadzieję, wkrótce będzie można powielić u większych zwierząt.
Edberg zauważył jej wdzięczność za pracę i motywację laboratorium Jianga. Chociaż Jiang pracuje jako lekarz-naukowiec, kontaktując się z pacjentami z zespołem Angelmana w klinice, ani on, ani członkowie jego laboratorium nie mają dzieci z zespołem Angelmana.
„Widzenie, jak ci niesamowici badacze mają pasję, niekoniecznie mając dziecko z zespołem Angelmana, jest naprawdę wzruszające” – powiedział Edberg. „Nie wynika to tylko z publikacji, ego czy statusu. Wszyscy są tu naprawdę z właściwych powodów”.
W swoich uwagach końcowych Berent-Weisse zwróciła również uwagę na znaczenie badań prowadzonych przez „dzieci, a nie myszy”. W ramach zbiórki funduszy członkowie FAST podarowali członkom laboratorium prezent w ramach zbiórki pieniędzy — fotoksiążkę ze zdjęciami wszystkich ich dzieci.
Nawet gdy Lu i Jiang debatowali nad nowymi danymi pochodzącymi od myszy Lu, a członkowie laboratorium i rodzice rozważali nowe sposoby zapewnienia najlepszego leczenia docelowego molekularnego, Jiang przede wszystkim podkreślał swoje podejście badawcze skoncentrowane na pacjencie.
„Po interakcji z tymi pacjentami i ich rodzinami zdajesz sobie sprawę:„ O mój Boże, moje badania stają się tak krytyczne ”- powiedział Jiang. „Zamierzamy zmienić życie ludzi”.
FAST powstała w 2008 roku.