Nowa iglica Notre Dame i złoty kogut odsłonięte po pożarze w 2019 roku
![Nowa iglica Notre Dame i złoty kogut odsłonięte po pożarze w 2019 roku](https://oen.pl/wp-content/uploads/2024/02/2GAO3PR6HRZSK7APL74QC6JH7I_size-normalized.jpgw1440-770x470.jpeg)
Oczekuje się, że Notre Dame zostanie ponownie otwarta 8 grudnia, po raz pierwszy od pożaru, który uszkodził także dach i niektóre sklepienia. Nie jest jasne, co spowodowało pożar, chociaż wstępne dochodzenie przeprowadzone w 2019 r. to sugerowało mogło być spowodowane awarią instalacji elektrycznej podczas remontu.
Prezydent Francji Emmanuel Macron uczcił ten rozwój, pisząc w mediach społecznościowych: „Znowu pojawia się na niebie! Francuska duma.
Jennifer Feltman, historyczka sztuki średniowiecznej z Uniwersytetu w Alabamie, która należy do oficjalnego zespołu badającego renowację Notre Dame, powiedziała w rozmowie telefonicznej, że odsłonięcie było „po prostu niezwykłe”. „Aby znaleźć się w tym momencie, wymagało to wielkiego poświęcenia” – stwierdziła.
Piekło pozostawiło dziurę w kształcie katedry w panoramie Paryża oraz pustkę w historii i sercu miasta. Podczas odrodzenia iglicy wielu odnalazło radość w odzyskaniu czegoś utraconego – ale nie wszyscy. Odsłonięcie stanowi także epilog zaciętej debaty na temat sposobu odrestaurowania słynnej budowli. Dla niektórych odtworzenie XIX-wiecznej iglicy było niezbędne; podczas gdy dla innych naśladowanie historii groziło wypisaniem z niej siebie – i naszej wrażliwości projektowej XXI wieku.
Nowa konstrukcja jest w dużej mierze rekonstrukcją. Na swojej stronie internetowej Friends of Notre Dame, organizacja non-profit zbierająca pieniądze na odbudowę katedry, opisuje iglicę jako „identyczną pod względem wyglądu, materiałów (dąbowy szkielet pokryty ołowiem) i zastosowanych metod konstrukcyjnych” z poprzednią. Wyjątkiem jest złoty kogut, który został przeprojektowany w stylu feniksa z płonącymi skrzydłami przez głównego architekta rekonstrukcji, Philippe’a Villeneuve’a. Wcześniej na szczycie iglicy stał inny kogut; ptak jest uważany za symbol Francji.
Iglica Notre Dame przeżyła kilka rozdziałów w swojej około 800-letniej historii. Oryginalna iglica, zbudowana około 1250 roku, w XVII wieku służyła jako dzwonnica i usunięta pod koniec XVIII wieku, ponieważ groziła zawaleniem w wyniku rozkładu. Przez dziesięciolecia katedra pozostawała bez iglicy. Następnie w połowie XIX wieku architekt Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc zaprojektował nową iglicę, która przetrwała aż do pożaru.
Meredith Cohen, historyk architektury średniowiecznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, pochwaliła osoby odpowiedzialne za renowację za przejrzystość i dokumentację. Jednak przez telefon powiedziała, że czuje się „trochę ambiwalentna” w związku z ujawnieniem informacji.
Chociaż budowę rozpoczęto w 1163 r., Notre Dame uznano za ukończoną dopiero w 1345 r., po czym nastąpiło wiele uzupełnień i zmian. Podczas budowy katedry budowniczowie dodawali elementy i naprawy w stylu swoich czasów, Cohena odnotowany. Paradoksalnie więc „gdybyśmy przyjęli średniowieczne podejście do tego średniowiecznego budynku, naprawilibyśmy go w stylu naszych czasów” – stwierdziła.
Cohen przyznaje, że opinia publiczna mogłaby chcieć powrotu ukochanej XIX-wiecznej iglicy, ale nie może. To „tylko iglica zbudowana w XXI wieku, aby wyglądać jak iglica z XIX wieku” – stwierdziła. „To mała zabawa z historią i brak przejrzystości wizualnej”.
Cohen nie jest w tym poglądzie osamotniony. Zaproponowano wiele współczesnych wersji iglicy, choć nie wszystkie były poważne i w pewnym momencie Macron zasugerował takie podejście. Jednak Villeneuve, główny architekt rekonstrukcji, powiedział, że wolałby zrezygnować, niż pozwolić na wzniesienie nowoczesnej iglicy, donosi „The Post”.
Feltman, profesor ze Alabamy, powiedział, że nowoczesna technologia pozwoliła architektom zrekonstruować iglicę z taką wiernością. Wskazuje na „niezwykle precyzyjną dokumentację” ze skanów cyfrowych. „Nawet odtwarzając XIX wiek, w sposób dorozumiany tworzymy coś współczesnego” – stwierdziła.
Feltman dodał, że jest coś średniowiecznego w dramacie patrzenia na zjednoczoną katedrę. „Myślę, że zyskujemy wgląd w część przeszłości, do której niewiele osób już ma dostęp” – a dla wielu ujawnienie tego tygodnia było punktem kulminacyjnym.